Onze collega Ruben Wanders is niet iemand die stil blijft staan. Integendeel. Hij gelooft heilig in één simpele gedachte: 'Als je de slimste persoon in de ruimte bent, zit je waarschijnlijk in de verkeerde ruimte'. Volgens Ruben groei je namelijk het meest als je jezelf omringt met mensen van wie je kunt leren. En precies dat heeft hij de afgelopen jaren bewust gedaan.
Eigenlijk wist Ruben al vroeg wat hij wilde: werken bij de Luchtmacht. Zijn hele studiekeuze was daarop afgestemd. Hij volgde een technische opleiding, liep stage bij Defensie en was daarnaast jarenlang actief bij de jeugdbrandweer. Van zijn elfde tot zijn negentiende stond hij vrijwel elke zaterdag in de brandweerkazerne. Dat gevoel voor discipline en samenwerken kreeg hij ook van huis uit mee. Zijn vader werkte namelijk bij Defensie. "Je ziet hoe het daar gaat", vertelt Ruben. "Iedereen doet gewoon wat gedaan moet worden. Persoonlijke belangen worden even opzij gezet. Dat vind ik mooi".
Toch liep het anders. Door omstandigheden kwam hij uiteindelijk niet bij de Luchtmacht terecht. Een flinke tegenvaller, maar Ruben bleef niet hangen in wat niet lukte. Hij besloot een andere richting te kiezen en startte een HBO opleiding Industrieel Product Ontwerpen. Uiteindelijk rondde hij zelfs twee opleidingen af. "Eigenlijk ben ik altijd op zoek naar waar ik het beste tot mijn recht kom", zegt hij. "Ik wil blijven ontdekken en leren".
Na zijn studie begon Ruben meteen als ondernemer. Een leerzame periode, maar hij merkte al snel dat hij iets miste. Hij kreeg vooral energie van samenwerken, leren van anderen en samen dingen beter maken. Op een gegeven moment stelde hij zichzelf twee vragen: 'Hoe groot is de kans dat je je droombaan tegenkomt?' en als je die vindt: 'Hoe groot is de kans dat jij wordt gekozen?'. Dat zette hem aan het denken. Ruben vertelt: "Om te sturen moet je eerst rollen. Je moet snel een keuze maken en vanuit beweging bijsturen. Niet in allerlei gedachtes blijven hangen. Liever een foute keuze maken en deze bijsturen, dan helemaal geen keuze".
Via een bureau kwam hij bij Vencosteel terecht voor een tijdelijke opdracht. Hij begon met het programmeren van de lasermachine, maar al snel viel hem op dat er processen slimmer konden. Dus deed hij wat hij altijd doet: analyseren, collega's met inhoudelijke ervaring uithoren en gezamenlijk een beter proces vormgeven. Hij tekende een grote flowchart van hoe het proces beter kon. En dat bleef niet onopgemerkt. Niet veel later kreeg hij namelijk de vraag of hij Engineer Automatisering & Robotisering wilde worden. Lachend denkt hij daaraan terug: "Ik heb toen gewoon eerlijk 'nee' gezegd. Ik wilde nog geen specialist worden, maar juist nog veel leren". Wanneer de toenmalige vestigingsmanager voorstelde om hem te begeleiden richting de rol van Productiemanager, veranderde dat. "Met een mentor, nieuwe verantwoordelijkheden en volop ruimte om te leren over bedrijfskunde en leiderschap, zag ik de uitdaging waar ik naar zocht".
In zijn rol merkte Ruben al snel dat techniek en processen belangrijk zijn, maar dat het geheim bij de mensen ligt. In Ruben zijn woorden: "In het operationele stuk zagen we dat sommige dingen niet helemaal lekker liepen. Vaak zit dat niet in de techniek, maar in cultuur, afspraken maken en elkaar begrijpen". Daarom richtte Ruben zich steeds meer op de verbinding. De sollicitaties zijn daar een perfect voorbeeld van. "Als ik sollicitaties bekeek, lette ik veel meer op de persoon en motivatie dan op een perfect CV", zegt hij. "Precies zoals mijn vestigingsmanager dat bij mij deed. Iemand kan een prachtig CV hebben, maar als de instelling niet klopt, wordt het heel lastig. Iemand met de juiste motivatie komt vaak veel verder".
Samen met het team werkten ze aan meer betrokkenheid, duidelijke afspraken en onderling vertrouwen. Ook overkoepelend gingen ze aan de slag, want vrijheid en flexibiliteit is nét wat lastiger in de productie. Ruben legt uit: "We wilden die overkoepelende visie van Vencomatic Group vast blijven houden, maar wel passend maken in een productieomgeving. Dus moesten we met elkaar blijven praten, verwachtingen uitspreken en je eraan houden. En dan ontstaat iets moois: betrokkenheid".
Ruben zou Ruben niet zijn om op dat punt te stoppen. In 2025 maakte hij de stap richting een functie op de Venco Campus. Vandaag de dag werkt hij daar als New Development Projectleader, waar hij meewerkt aan de ontwikkeling van nieuwe innovaties. En natuurlijk blijft de drijfveer altijd: blijven leren.
Samen met Ruben, en honderden andere collega's, werken aan innovatie, techniek en ontwikkeling? 👇